Choć z daszkiem czapki pewnie nosił, a może bardziej kapelusze? Nie, z daszkiem czapki chyba byłyby dla niego ok, niestety żył zdecydowanie za krótko..Mała wątpliwości nitka zahaczyła się mnie smutno i zadała mi pytanie, co jest nie tak z przeżywaniem? Marny żywot. Człowiek przecież lat przeżywa może i sto lecz dlaczego dla artystów nie ma lat tych lekko trzystu? Myślę sobie, ot banalnie, czemu taki Edward Wielki co pisane miał przepiękne opowieści i piosenki żył niespełna lat pięćdziesiąt. To jest skandal! Wyobraźcie sobie tylko, gdyby miał do dyspozycji kilkadziesiąt wiosen więcej miały więcej dyspozycji słów by pisał jeszcze więcej, bardziej jeszcze je dobierał opowiadał by nam pięknie, wyłuskiwał i przebierał w treści, w obserwacjach wszelkich. Ale nie. Dostał z hakiem lat czterdzieści . Skonał. I Skończyła się epoka Świata w starym pięknym stylu, w barwach wielu oglądanych zza szyb to automobilów, to czerwonych autobusów co przez miasto już nie pędzą. Tak to już jest, dzisiaj włóczy się po świecie wielu pseudo-Stachurów. Nazywają się Hipsterzy, ale nie ma w nich zupełnie nic prawdziwego, tylko pozory.